27.
Duguang Oble
O Obleng ibig, ba't ka inusig?
Binusalang higpit iyong bibig
Mata'y hinigop na parang tubig
Tenga'y sinuntok hanggang matulig
Dinakma't dinurog mga bisig
Ng mga buwetreng manlulupig!
Dugo'y ‘lang habas na umiilig!
O Obleng pantas, ba't ka ginago?
Itinuring kang peste't bilanggo
Dura't ihi sayo'y pinaligo
Sa hanap mong mga pagbabago
Ika'y lagi nalang binibigo
Ng sayo'y namugad na mga kwago!
Tinutuka habang dumudugo!
O Obleng bituin, ba't ka piniga?
Laman mo'y ngitim sa pamamaga
Pinipilipit ka't inuuga
Pangalan mo'y ipinansisiga
Kaylinaw na hangad kang ihiga
Ng mga ahas mong inaruga!
Duguang Oble! Ganti'y ibuga!
-04/03/2007
(Dumarao)
*just feel
Masarap ang berdeng bukong bilog,
Kunin ang matalas na tabak;
Mula sa bungang inihulog,
Huwag uminom ng alak.
Kunin ang matalas na tabak,
Tanggalin ang makapal na buhok;
Huwag uminom ng alak,
Mag-ingat sa hawak na gulok.
Tanggalin ang makapal na buhok,
Tingnan ang lawa ng sabaw;
Mag-ingat sa hawak na gulok,
Inumin ang tubig na malinaw.
Tingnan ang lawa ng sabaw,
Lasapin ang malambot na laman;
Inumin ang tubig na malinaw,
Basain ang uhaw na lalamunan.
Lasapin ang malambot na laman,
Mula sa bungang inihulog,
Basain ang uhaw na lalamunan,
Masarap ang berdeng bukong bilog.
Ipinagbabawal ng Panginoong Diyos
Ang pagkain ng dugo ng hayop o ibon;
Mula pa sa panahon ni Noe ay utos
Na ang dugo ay dapat sa lupa ibaon.
Sa bayang Israel ay ipinagbawal din,
Ang paglabag ay mabigat na kasalanan;
Itinitiwalag ang sinumang kumain
Ng dugo kahit hinaluan pa ng laman.
Hanggang sa panahon ng mga huling araw,
Ang kabawalang ito ay nagpapatuloy;
Dugo ng manok, kambing, baka o kalabaw,
Huwag kanin matapos iluto sa apoy.
Ang pantubos noong una'y dugo ng hayop,
Kaya ito'y banal, mabuti, at magaling;
Sumunod tayo sa Diyos at magpasakop,
Dugo ng hayop ay anino ng darating.
Ang puti ng itlog ay walang lasa,
Malibang nilagyan ito ng asin,
At ang dilaw naman ay may protina,
Kaya masarap iulam sa kanin,
Sa tuwing inihahain sa mesa,
Ito ay hindi mapigilang kunin,
Kilala nga ito sa buong mundo,
Mahalaga ito sa bawat tao.
Wala ngang lasa ang puti ng itlog,
Ito'y nasa Banal na Kasulatan,
Kung ito'y di sinasadyang mahulog,
Mababasag at lalabas ang laman,
Ito rin ay mabuting pampalusog,
Magandang pampalakas ng katawan,
Huwag lang lalabis sa nararapat,
Alamin mong mas mainam ang sapat.
Sa nilagang itlog ay nakadikit
Ang balat na buo minsa'y may bitak,
Sa prito may imaheng nakaukit,
Ang dulot sa tumitingin ay galak,
Kapag malasado ay inuulit,
Upang ang luha ay hindi pumatak,
Karaniwang dilaw ang pinipili,
Sa itlog ay walang lasa ang puti.
What would I sing tonight
I want to sing the night
give me a beautiful lyric
I will take you to the moon.
What's in the moon
there is sound of light
others are unknown stories
what I am saying is you.
Oh what is this lullaby
melodiously sings by
something that I don't know
never I have known it.
Don't throw me love
I might cannot catch
handed it to me instead
eternally I will take care of it.
Laman Seni. 180116.01:02AM.
Bakit hindi ko maiwasang umagos aking mga luha
Sa tuwing ako’y iyong binabalewala,
Nalulungkot at nalulumbay buo kong pagkatao
Sa mapait at matabang na sa aki’y pagtrato.
Naluluha at nasasaktan ako sa iyong mga banat
Pagkat mas lalo mo lamang nilalayo ang loob sa lahat,
Ngunit kahit gaano pa ka tulis ang iyong mga salita
Matitiis hindi pagkat ikaw ay namumukod tangi.
Alam mo bang nilalanghap ko bawat samahan natin
Tuwing tayo’y masaya, nagtatawanan at nagkukulitan,
Kaysarap ngang balikan parang nakakawala ng hapdi
Napakagaan sa pakiramdam at lumbay ay napawi.
Alam mo namimis ko ang tunay na ikaw
Hindi ko na kase iyon sa’yo natatanaw,
Noong ngiti mo’y napalitan na nang ngiwi
At ngayo’y halos wala na talagang mahawi.
Kailan ba tayo magkakasundo?
Hanggang kailan magdurugo aking puso?
Na ikaw ay tiisin at laging intindihin.
Kailan mo kaya mauunawaan itong damdamin?
Sana lang alam mo ang laman nitong puso
Sana alam mo ang bawat sugat at kirot nito,
Nang ang paghilom naman ang mamumuo
At liwanang sa isip at puso’y makakamtan ko.
Narito na naman ako sa isang tabi
Nalilito bawat araw at gabi,
Naguguluhan sa kung anong mararamdaman
Sa bagong pag-ibig na aking natagpuan.
Sinisigaw ng isip na ‘wag nang sumugal
Sapagkat ito ay hindi rin magtatagal,
Pigilan ang damdamin kung kinakailangan
Upang sa huli’y hindi ka masasaktan.
Araw-awar na lang ikaw ang laman nitong puso
Dati rati naman mundo nati’y di magkasuyo,
Paulit-ulit na lang bawat tao ikaw’y nakikita
Dati rati naman hindi tayo magkakakilala.
Ngunit hiyaw ng puso mo ay mahalin siya
‘pagkat mundo mo’y mabubuo tuwing siya’y kasama,
Liliwanag at kikislap ang madilim mong daan
Kung pag-ibig niya ang pipiliin mong madama.
Kaya hiling ko na lang sana ay makalimutan ka
Nang pusong hangal ay hindi na magdurusa,
Sapagkat pag-ibig sayo’y wala nang pag-asa
Nang malaman na may mahal ka na pa lang iba.
Kailangan kong lumisan sandali sa init mo
Paalam ng panandalian sa ngayon
Alam nating darating ito
Salamat sa kahapong pinagsaluhan
Iiwan kita na may pag irog sa kaluluwa
Magbabadya ang kinabukasan na di natin alam kung ano meron
Susulong sa pagbabago ng mundo ang ating mga nararamdaman
Iibig muli at siyang aakap sa iba
Iuukit ko sa akin laman ang alala ng iyong alindog
At ilalagay ng habang buhay ang imahen ng iyong ngiti sa aking isip
Aalis panandalian
Lilisanin muna ang noon
Magbabalik ako at sasamahan ka
Punasan ang luha mo’t subukang ngumiti
Ikaw ang tala. Ang tala ko.
Looking for the formal definition, structure, and history of this poetry form? Visit the Poetry Dictionary entry below. Then return to explore how PoetrySoup members bring the form to life through their own poems.