Best Salamat Poems
Salamat po, Ka Eduardo,
Sa inyo pong pagmamahal;
Inaakay n’yo ang tao
Patungo sa bayang banal.
Kahit mapagod, mapuyat
Ay hindi n’yo alintana;
Ang mahalaga'y matupad
Ang tungkulin n’yo sa Ama.
Ang Iglesia’y tinitipon
Sa lahat halos ng dako;
Panganib ay sinusuong,
Iniikot itong mundo.
Dama ng mga pinili
Ang inyo pong pagsasakit;
Kami‘y hindi masasawi,
Kaligtasa’y makakamit.
Walang iba pang hangarin
Kundi para sa Iglesia;
Nagtagumpay ang mithiin
Sa inyo pong pangunguna.
Sa inyong pangangasiwa,
Puso po ang nangungusap;
Kami ay di nagsasawa,
Pagsamba ay laging hanap.
Pasasakop kaming lubos
Sa Lider Pangkalahatan;
Kami na mga tinubos,
Pagsunod ay di iiwan.
Tutuparin ang tungkulin,
Totoo hanggang sa wakas;
Tatapusin ang takbuhin,
Pag-asa namin ay wagas.
Kayo po ay aming mahal,
Habang kami’y may hininga;
Ang inyo pong pangangaral
Sa amin ay mahalaga.
Dalangin namin sa Diyos,
Patnubayan kayong lagi;
Sa biyaya ay mapuspos,
Kalusuga’y manatili.
Ang Diyos ay pinupuri,
Kami’y Iglesia Ni Cristo;
At nagagalak po kami,
Salamat po, Ka Eduardo.
She’s rolled up with patience
dedication and faith in the Lord;
her strictness punctuated a shared vision
that focused on learning acquisition.
Her punctuality, precision, and determination
to teach her pupils with discipline and right focusing;
as a rule of thumb she always obeyed
made the essence of what music means to all.
Rain or shine she’s there in her cubicle
waiting for her pupils scheduled to take their lessons;
those Hanon exercises, arpeggios, and other finger articulations
would lead off in concentration or warm-up in every lesson.
Perhaps she’s a scarecrow to some who hadn’t known her;
but she’d a listening heart described as a story line;
with depth and assurance that no one is denied,
along with other slow learners who coped with perseverance.
Truly, her endless word to slow down in every measure,
her technique that entailed so much discipline and correction
through memory lane I still remember a constant repetition;
her affinity for perfection that requires discipline and proportion.
She’s a teacher keenly aware of her pupils’ emotions,
her generosity explained either in time or learning a score;
as a sign and meaning to pedagogical association
with thriving efforts to play the music with technique and precision.
She’s held in the affectionate memory of her pupils,
their collective thoughts about her fittingly honored her
a woman like her with a horizon of meaning to everyone
a true Filipino educator with a glowing torch in her soul
and her music sustained my vocation to go on.
Its magical link to depth and soul of human expression,
its beauty and inspiration that kept me to deepen my own calling;
to make piano sing in the balance of emotion, technique and celebration
a way to experience Him with wonders and beauty – limitless world.
Maraming salamat , Maestra Marina M Diokno!
I really missed you; I really treasured whatever you taught me;
your strong affinity for virtuousity, allegato and sostenuto,
indeed, a memory lane suffused with gratitude and threads of appreciation.
(My apologies! This poem is wrtten in Filipino....for my brother Edwin...i hope to translate it one day)
Noong tayoy mga bata pa...
Wala akong maalala....
Na sa akin ay nakipaglaro ka....
Pwera lang sa pagkakataong nag iisa....
Noon ay katabi kita....
Isang maliit na plastic aking nakita....
Na isinuot ko sa aking ulo hanggang mukha....
Naalala kong hindi ako makahinga....
Tulungan mo 'ko!!! Akoy nagmakaawa....
Dala na rin ng iyong pagkabata....
Ako ay iyong binalewala....
Salamat sa ating kasambahay....
Ako'y nabigyan pa ng ikalawang buhay....
Habang tayoy nagkakaedad....
Naalala kong tayo'y laging nagbababag....
Kahit mas malaki ka sa akin....
Pinapatulan kita tuwing ako ay iyong hahamunin....
Noong nag eeskwela na tayo....
Hindi ko maalalang kami'y iyong kasalo....
Sa ano mang tagumpay na iyong natamo....
Pero ni minsan hndi kami nagtampo....
Kahit na obvious naman na ikaw ang paborito
Pero aming kapatid....
Nais naming malaman mo....
Mula noon hanggang sa panahong ito.....
Akala mo lang wala pero meron meron meron....
Aming pagmamahal ay totoo....
Na Para lamang sa iyo....
Hindi man kami magsalita....
Ramdam namin kung ikaw ay masaya....
Ganun din kung ika'y may dinadala....
Sa lahat ng pagkakataon sana....
Iyong maisip na may apat na maria....
Sa iyo ay nagpapahalaga!
Ngayong singkwenta ka na....
Nawa'y nakikita mo na....
Na napakaganda ng iyong naging buhay....
Na ondoy at habagat ka man....
Nakatayo ka pa din at di bumibigay....
Panahon na para kami naman ang iyong pansinin
Ang iyong mga kapatid na pagkakaganda
O sige na nga kasama ang ating ina
Tutal nasa singapore ka!
Nampucha naman magpasalubong ka!
Sensya na hindi ko na alam
Paano tapusin ang alay na tula
Aking ilong ay nagdurugo na
Katinko ko ay simot na
Pakatandaan mo lang....
Mahal ka namin aming kuya!
Packed like sardines
inside a jeepney*—
Too full,
with a jeepney strike going on.
Rushing,
mother and child ride along.
Greasy, dirty, malnourished…
The woman holds a can—
a makeshift drum.
Little boy hands out envelopes,
he looks like he's 3 years old,
he's most likely 6.
Woman beats her drum,
nobody listens
chatter drowning out the rhythm…
Invisible ears to go with
invisible envelopes
His head touches my legs,
dissipating heat—
an indicator of how long
he's been under the sun and smog
The thought chills me…
He stares at my sister's shopping bags
with searing eyes…
Windows that I can’t bear to look into,
afraid to see my reflection of clouded guilt and frustration
I shake my head, no food to share
but my hands reach out to his,
to give him some money.
My sister remembers a bottle of iced tea,
and hands it to him.
He has a hard time opening it,
and asks for help from the school girls…
Invisible again.
I reach out and get the bottle from him
Temporary refreshment
for a body that is parched,
for a soul who is thirsty for so much more.
I cannot help but gulp in guilty air.
He sits on the aisle,
savoring the tea
as his mother thumps on the can.
The little boy retrieves envelopes, all empty—
as hollow as the sound of the beating drum.
What do you do,
what can you do?
The jeepney stops.
They alight from it...
The mother looks back
and says, "Salamat.*"
It goes straight to my heart.
Her eyes move me most—
one eye is cloudy, grayed out,
perhaps a manifestation
of the storms in her life?
That single word seared through me,
and I felt how much she meant it…
Her thank you
made me want to give so much more,
to call out to her and give whatever I had at the moment
but they are gone...
Lost in a crowd of faceless people,
and I myself want to get lost,
hide my face in shame…
What can you do?
--For Debbie’s Tell Me a Story contest…
*jeepney—is a public transportation vehicle here
*Salamat is “Thank You”
wind crashes through me
trampling everything around—
I crumble. I lied.
052820161121p24
the youtube video is not mine, (song from Rivermaya) but yeah, voices out my thoughts regarding certain things, sorry though, I am lazy to translate...
Maraming salamat!
|
MARANAO HISTORICal POEM
I
~ Linimpang a Pilimpinas |
I
Pilimpinas go(w)Ane
ko masá o Mericano
na ini zámaiya iran
na othángen so kadatu
a minindatu ko Moro(d)
ko lupa a Minsupala
Na paka Thâgombasayen
so kadatu ko Sulot(a)n
go so kalipa datu ...
I
Pilimpinas miyareg
na somiyorong sa (k)Akal
na inaiyok so mithontot
a mbaloy a palati(ng)kop
na katan tuwan a bénar
a ndiongkatén so ingéd
ka diyulon so ndatuan
a alinen so betikan
a maki phéLala iyoka ...
I
Pilimpinas miniség
na péd a phipalatiko
na péd pén a magingéd
a malo mala i sowá
ka piyaka pamaganad
na inisurat tugalin
a ini lakam a bénar
na takinuba inalin
ka piyaka aiyon siran ...
I
Pilimpinas komiréb
na somiyorong phároman
na biyaloya a Lédawan
so miyambiyat a wata
a kiya Merikano-wan
sa biyaloi a rawatén
a inusar ko maguingéd
na sulutan go kalipa
a Bithôwan sa Pangulo ...
I
Pilimpinas lumimbég
na pin'dakél Presidenté
na ini rénéb so kandatu
ka piya ka sondo-sondong
ko Gobernor Heneral
na okit a ini phâ-ar
ka kiyalitan sa gaés
na tiyongkop so Kadatu
sa minitanggasai dén ...
l
~ Ditadawayen l
khadaffy D. Mangondato
----------------
N.B.
l
PITOWA :
I
Giyangkaiya a manga Katigan sii, na daa bawn paka aantapan, ago kéna oba kambinasa ko ingaran o inged tano a Pilimpinas, ka matag piyaka okit sa POEM, go so manga thö-thool (Narratives) o miyanég ko miya payag a Estorya ko riyaot ko manga Lukés, Mapakay a adn mambo a kaba-bénar iyan ko masa i Presidenté Manuel L. Quezon ko Oras o Merikano, odi na inumanan a Lébatan, ogayd na sagabay badn aya a Phôka pokaw ko manga Kalombayan a gopén pkhi-saluno ko phakasabot on ko Rowaiya niyan. Daa a papantkén ai inunta na pamaka inengka ko Meranaw a di phékhapokas ko aiyan niyan. Sanggibo Salamat !
I
Kailangan kong lumisan sandali sa init mo
Paalam ng panandalian sa ngayon
Alam nating darating ito
Salamat sa kahapong pinagsaluhan
Iiwan kita na may pag irog sa kaluluwa
Magbabadya ang kinabukasan na di natin alam kung ano meron
Susulong sa pagbabago ng mundo ang ating mga nararamdaman
Iibig muli at siyang aakap sa iba
Iuukit ko sa akin laman ang alala ng iyong alindog
At ilalagay ng habang buhay ang imahen ng iyong ngiti sa aking isip
Aalis panandalian
Lilisanin muna ang noon
Magbabalik ako at sasamahan ka
Punasan ang luha mo’t subukang ngumiti
Ikaw ang tala. Ang tala ko.
God be praised for today’s wondrous altar date
That you, very new couple,
Brother Noel and Sister Berlin became one flesh*…
Tied in the Lord’s love of blissful blessings.
We jubilantly greet you with our earnest prayer
For grand togetherness in your faith-venture
As brand new husband and wife…
Expressing your thanksgiving, glorifying the Saviour.
In your family-building commencement
Along courageous commitment of biblical pursuit
Midst relationship anchored upon Christ’s truth and grace…
We are with you, your church brethren.
Thus, leaving your homes and cleaving to each other
Keep your love’s fire of fidelity’s fuel burning
While serving Your Master Who both called you…
To fulfill His purpose gladly as Mr. and Mrs. Paquit.
*Matthew 19:6 Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder.
September 23, 2019
PAGBATI SA BAGONG KASAL
Sa inyo, bagong Mr. and Mrs. Noel at Berlin Paquit --- pagbati ang aming hatid…
Ang Panginoon ang purihin sa inyong maligayang pag-iisang dibdib
Tunay ngang ang Diyos ang Siyang nagtali sa inyo sa Kanyang malingap na lubid
Dahil Siya na rin ang nagbukas sa inyong mga pusong sa isa’t isa noo’y nakapinid
Upang tanggaping itinalaga kayong maging iisa sa Kanyang katotohanang ipinamatid.
Salamat sa Diyos sa Kanyang mabiyayang pag-aarugang sa inyo’y nagtaguyod
Kaya kayo ngayo’y humantong sa dambana na magkasamang lumuhod
Ipinapaalam sa mga saksi, kaibigan o sinumang nakikinood
Na kayo nga’y sa isa’t isa maging matapat, di tatalikod
Hanggang humina na ang inyong mga tuhod at parehas nang nakatungkod.
Ang Panginoon ang maluwalhati sa pagpapasakop ninyo sa Kanyang kalooban
Salamat sa ating Pastor sa kanyang gabay sa inyong pagsunod nang may kasiyahan
Ganundin sa simbahang itinatag ni Kristong inyong pinaglilingkuran…
Habang binubuo ninyo ang pamilyang Salita ng Diyos ang sandigan
Panalangin naming kakitaan nawa kayo ng marubdob na pagmamahalan.
Muli, binabati namin kayo sa matagumpay na kasalan,
Mabuhay ang bagong kasal!!! … ating mabunying ipagsigawan.
Hi JOSEPHINE, KAMUSTA KA NA?
SIGURO nagtataka ka kung bakit ako sumulat
PASENSYA NA, pero WAG KANG MAGTATANONG,
WAG NA, dahil magiging BULAG, PIPI at BINGI,
Lang ang damdamin ko sa paghinga,
AWIT NG PANGARAP na PANGARAP LANG
LIGAW tingin akong humahanga
Nang literal na nagkabanggaan
Nadaig ko pa ang JEEPNEY LOVE STORY
Parang PASKO SA PINAS nang ang pagtingin ko ay natali
I JUST CAN”T SAY kung ano na
Ang mga sumunod na pangyayari
CHINITO kong mga mata, sa’yo lamang nakatitig
PROMISE wala ng iba akong mahihiling
IKAW LANG TALAGA
PANIWALAAN MO crush na kita noon pa
Aking inaasam noon na AKIN KA NA
magkaHAWAK-KAMAY sa pagbuo ng TELESERYE na ALAALA
IKAW AT AKO lang wala ng iba
Pero kaya lang, sayang…
Napalitan ng sawi ang pagkahibang
Dahil KAHIT KONTI noon di mo man lang pinansin,
PAG-IBIG ko sa puso mo, napagog na sa kakaTIME-IN
AWAY BATI o COOL OFF, PILI KA LANG
Pero ‘DI NA GANUN, wag na lang
BAKIT NGA BA? IF YOU GO, PAG-AYAW MO NA at lumayo ka na
HAHANAPIN KITA… pagmamahal ko sana ang naging SANDATA
Pero wala ka na
WHAT ABOUT US? Wala na…
DI PA HULI ang lahat? Huling huli na…
BABAY, B.A.B.A.Y. na!, KAHAPON LAMANG ang saya-saya ko pa
And IF WE FALL IN LOVE sa isa’t isa sa ibang panahon
Hihilingin ko sa MESSIAH na sana tayo na lang sa maghapon
TAO LANG AKO, naiinlove, nasasaktan
Pero MAHIRAP TALAGANG MAGMAHAL NG SYOTA NG IBA,
EVEN IF meron ka ng iba,
Pag-ibig ko sayo ay hindi mawawala,
SALAMAT sa panahong tayo’y nagkasama
Sa nakaraan, Di na ko makakaTAKAS… Di na yata…
HABAMBUHAY kong dadalhin ang sakit
HIMIG NG PAG_IBIG sa ALAPAAP , sa TALA na lamang nakaukit,
Kaya SABIHIN MO NA ang gusto mong sabihin
Pero “mahal kita”
Salitang hindi ko na maaawit,
Nandito na lang ako MAGHIHINTAY,
Pero hindi na tayo magkakaLAPIT
dedicated...
to Josephine " YENG" Constantino
lml(- _ -)lml
You consider us not just employees but treat us like your children.
You lead us like fathers do and console us like mothers too.
For so long you are here and it will be forever,
You will be in every muscle that pumps blood and was touched by your effort to make peace for everyone.
Yes we know, you admit of not being right nor being perfect
But you are just and weigh everything before making a move.
When parting came, you only said its for the better.
Crying inside was all we can do, to hide our pain and to show firmly our support to you.
You will be remembered in many ways,
For us, we will just miss you more than anything else.
Just remember, that we are FAMILY.
And family supports each other.
We pray for your safety, happiness and if there are things that happen that you need of help, you know lines will always be open.
Thank thee to God that our paths crossed,
Thank thee to God that he let you stay, console us, lead us and treat us as one of your child.
Just like from the movie: Family means nobody is forgotten nor left behind.
Sukran!
Diyos ti agngina kenkuam!
Salamat!
Gracias!
Thank you!
Magpaalam ka naman. ??
Tila bituing ngumiti sa langit,
Nagliwanag ang aking paligid,
Akala mong anghel, bumilis tibok ng dibdib,
Naging mabait naman ako, sinusundo na ba?
Oras ko na ba? bakit nariyan ka?
Paalaala ba na buhay ay hindi puro sakit?
Inspirasyon na nagsilbing simbolo,
Ang eksatong pangarap na minimithi ko?
Oh sadya lamang na ika'y mapagbiro,
Tadhana na nakikipaglaro,
Paraan upang ako'y matuto?
Na asikasuhin ang bisitang tulad mo?
Tinuruan naman ako ng tamang asal,
Humingi ng pasalamat at patawad sa'king mga dasal,
Kung makikiraan ay magpapasintabi,
Ngunit puso ko'y hindi marunong magsalita
Takot na akong maging laman lamang ng balita,
Kaya hangga't maaari huwag ka na pumarito,
Habang may sinag pa ng hindi malito,
Kung tama ba na naramdaman ko ito,
O kung mali ang ipinadama mo.
Tama ba ang nakita ka,
O pagkaintindi ko'y mali pala.
Salamat sa panahong ako'y naging masaya,
Sana lamang ay wag ng dagdagan pa,
Kung ika'y daraan lamang...
Magpaalam ka naman...
Gusto kita oh higit pa dun,
Malalim man ito o malayo paroon.
Takot ang isipan na ang puso'y pagsabihan.
Tibok ng puso'y isinisigaw ka,
Utak ko nama'y nanlalamig na...
Hindi susuko ngunit lalayo,
Wala namang plano ngunit mauupo,
Maghihintay kung oras ko na,
Sa pagsusulit kung may makakapasa ba.
Oh sya, Maggagabi na magiingat ka..
hanggang sa muli, kung makikita pa kita.
Isang babaeng sa kolehiyo ko nakilala
Babaeng gagawin lahat upang ika'y mapasaya
Handa kang damayan sa lahat ng parusa.
Parusang hindi kahahayaan sumaya.
Handang gawin lahat ng iutos
Kahit labag sa kanya ay buhos.
Buhos ang kanyang pagmamahal halos
Hindi mabilang ang mga utos.
Ganyan siya kung mag mahal
Kahit mahirap ay isusugal
Mabilis man o mabagal
Siya ay hindi bibigay.
Kaya sa aking pag papaalam, pasasalamat
Ang aking ipapahayag dahil ikaw ay alamat.
Alamat na hindi kailan man magkakalamat
Ang pag kakaibigan natin ay higit pa sa sapat.
Kaya kaibigan ko salamat sa lahat
Sa mga sakripisyong buhat
Sa mga prinsipyong kagat kagat
At sa mga kalokohang hindi malilimutan ng lahat.
Sana sa aking pag alis
Hindi mag bago ang mga nais.
Tapusin ang nasimulan mong ninanais
Pag darasal ko sayo'y bumabatis.
320.
Huling Araw ni Papa Francisco sa Pilipinas
Enero Diez y Nueve, Dos mil Kinse
Tulad ng pagdating, pag-alis naging simple
Subalit tulad ng unang araw
Mga nag-antabay sa daan nag-umapaw
‘Di parin natinag ang hiyawan
Ng mga taong sumalubong sa lansangan
Tulad ng pagdatal, panahon ay maganda
Napakaganda ng araw sa umaga
Paglipas ng mga araw na inulan
Bumalik din sa maaraw na pinagmulan
Mula umpisa hanggang sa wakas
Lulan parin ng Pope Mobile na bukas
Sa Villamor meron paring sayawan
Tulad ng unang paglapag sa bayan
Salamat sa wakas maayos na nakabalik
Ang Supremo ng Simbahan na sa bansa humalik.
-01/20/2015
(Dumarao)
*Pope Francis Fever Collection
558.
Ang Crim. sa Puso Ko
Ang Crim. sa puso ko ay parang Hathoria ng Encantadia
Pula ang simbolong kulay nila
Narito ang pinakamaraming lipi sa Encapsudia
Hitik sa mga nais maging mandirigma
Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg sa Starcraft na laro
Pula ang sagisag na kulay ng mga ito
Layunin nila ang magtanggol at magserbisyo
Kung ang Zerg para sa kanilang imperyo – ang mga pulis para sa kanilang estado
Ang Crim. sa puso ko ang nagmulat sa akin
Na ang mga alagad ng batas ay dapat idolohin
Higit sa paggalang, sila ay karapat-dapat huwaranin
Sapagkat nais nila ay maglingkod at prumotekta sa atin
Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg at Hathoria
Dito ko nabatid ang matinding puwersa
Nag-aalab na layunin para sa kapwa, nagpupuyos na mithiin para sa bansa
Salamat sa mga taga-Crim. na aking nakasama!
-10/23/2017
(Dumarao)
*a tribute to Crim. of CapSU-Dumarao
205.
Siyam na Bida sa Senado
Naiproklama na
Ang mga pasok sa senado
At siyam sa kanila
Mga pambato ng Pangulo –
Poe, Legarda, Cayetano
Pimentel, Trillanes, Escudero
Villar, Angara, Aquino
Salamat sa Maykapal
Dahil karamihan ay dilaw
Halos lahat ay marangal
Lalabanan mga halimaw
Sa ating mga 9 na bida
Na sa senado itinadhana
Pangalagaan niyo po ang ating inang bansa.
-05/19/2013
(Dumarao)
*My Yellow Poems Collection…written on the day after the proclamation of senator winners