Best Weer Poems
Die Scherben des Lebens lassen sich nicht kitten. (German)
The shards of the life cannot be cemented. (English)
Los fragmentos de la vida no se puede enmasillar. (Spanish)
Les éclats de vie ne peu pas être à nouveau ensemble. (French)
I frammenti di vita non può essere di nuovo insieme . (Italian)
Die skerwe van die lewe kan nie weer saam wees. (Afrikaans)
Ang mga tipak ng buhay ay hindi maaaring simentuhin. (Tagalog)
Cioburile vietii nu pot fi cimentat. (Romanian)
Konkas draw a blanket over the flats,
but our state live like over fed fat cats
Zuma had another great opinion,
now we must dream of a Rand reunion
People crying, life’s an uncertain fate,
but they are building another toll gate
Nkandla was built for his many wives
"Fire pool" just brings out our angry knives
All the voters wanted; a piece of bread!
Now even the family pet is dead
Zuma laughs and hands his dog some biltong
and sings another ushini kill song
We are done with this sick gravy train gang
The day has come for the biltong to hang
Konka : drum with holes for fire keeping warm makes smoke
flats: slang for cape flats…a area people stay
Rand: South African currency
Nkandla: Zuma’s estate “upgrade” used 270 million rand of taxpayer’s money
fire pool: what he called the swimming pool in upgrade scandal
Ushini: machine gun struggle song used to sweep up support
Biltong: luxury food similar to beef jerky..is hung to dry when made
Zuma : corrupt president of South Africa
#zumamustfall
original I wrote
Biltong en Brood
Konkas trek n kombers oor die vlaktes,
maar die staat luister nie meer na klagtes
Zuma het nou eers weer n opienie,
en nou hou ons vir die Rand ruinie
Ons het geen werk en tot ons honde vrek,
maar die staat beplan net nog n duur toll hek
Nkandla waar hy sy vroue huisves
maar dit bereik net vuur emmers moles
Die kiesers vra net n klien stukkie brood
maar hy se dis n leun die hongersnood!
Zuma lag en gee biltong vir sy hond
Hy smeer botter om die kiesers se mond
Ons staan op en sal ons nie weer laat vang
Die dag het gekom, dat die biltong sal hang
Soort soek soort
Soort soek soort
Voëls van ‘n veer
vergader tesame
weer en weer.
Ons beelde is nou
in aparte rame
Tog blyk dit soos een
naam van die selfde
soort, ja soek soort
Kom wind, kom weer – Kom oseaan
(Geïnspireer deur Laurika Rauch se lied)
Ek droom van my eie huis eendag by die see
Vir Laurika eentyd was dit nag
Myne staan ook op ‘n rots: maar dis dag
Daar in my huisie oordink ek my weë
Geen wind, geen weer, of oseaan maak my bang
Nagwaak nie meer, maar met daglig versier
Al is ons arm, my huisie is duur
Want daai kant is hartjies aan die muur op gehang
Sonsak, Suidwester se wind laat my bid:
Ek dank U o Heer vir die goed wat ek het
Die oseaan, my maatjie, die stoep en my bed
Hier by my huisie kan ons rustig sit
"Kom wind, kom weer – Kom oseaan"
Die storms en winde kan ek nou verstaan.
N TROTSE AFRIKANER BOER
Ek staan vanaand en kyk na my land
Suid Afrika.
Waar is ons land dan? Waar gaan
ons le vanaand?
Ek sien weer die voortreker wa. Ek
sien weer my oupa se oupa waar hy
jonk en vrolik die osse inspan, want
net oor die volgende bult le ons rus,
net oor die volgende bult le toekoms
rus oor daai bult le Louis Trichardt
en oor daai bult le buffels fontein.
Ja ons Afrikaner bloed le diep. Ver
loop ons bloed in bloedrivier in. In
die grond le ons swoeg en sweet. Is
daar dan nou nie n plek vir ons
afrikaner hart nie. Word ons nie ook
n plek gegun in die aarde waar ons
voorvaders baklei het vir ons
bestaan nie?
Hoe lank moet ons baklei om ons
plek te kry in die afrika se son en
sand? Hoe ver moet ons dan trek om
weer eens die land te maak waar ons
kan opbou soner om te dink water
plaas word weer geplunder water
een van ons Afrikaner boere se vrou
en kiners kry seer.
STAAN OP MY BOERE VOLK STAAN
OP UIT DIE AS EN KOM STAAN
SAAM TEEN DIE WAT SEER MAAK
WAT AFBRAND
Want ons hart le in ons kiners se
toekoms en soner ons aksie is hul
verlore. Sal hul omdraai en vra waar
is ons trots afrikaner waar was ons
Want in die land van moord rape en
barbare kan ons ook weer n land vir
ons as afrikaner skep. Kan ons die
Afrikaner weer veilig slaap vir ons
kiners n toekoms gee as daar aksie
is as ons ook weier om op getrap te
word
Die Lewens gang
So dwaal ek rond in die lewens gang
vol van verlange en oral teen di mure
hang potrete van herineringe.
Die tyd het geloop sy eie loop
geloop. Hy het ons mee gesleep en
wys gemaak. Tyd het geleer ons
geleer dat ale wonde genees, maar
tyd was ook te kort om vergaane
geliefdes weer te groet.
Soms is ons spyt gewees, soms het
ons net n sug van verligting, tyd sal
ons weer verder vat, Die onbekende
in die lewens lange gang af en oral
sal daar weer nog potrete by kom
van vriende en geliefdes wat in die
niet verdwyn. Maar die herinepringe
sal weer trug kom waneer ons stil
raak en trug blik na tye wat verby is.
Daar loop weer 2rye spore deur my
lewe, soos in die lewens gang van
ons lewe, verskyn daar ook n potrret
van jou op my muur, en ek weet uit
eindelik is jy ook op geteken in my
lewe. My gemoed raak stil want soos
van soveel kere van tevore moet ek
woner sal die potret bly hang, want
hier in die gang van di lewe is daar
onbekende dinge, dinge wat kan
uitwis dit wat eens mooi was. Dinge
wat gedagtes kan sper en gevoelens
kan koud laat, en ek skuif die prent
weer reg want met vetroue en geloof
sal die potret ook bly hang en die
kloue van liefde sal hou en nie laat
gaan.
Want die gang van die lewe is nooit
reguit nie.
Nuwe uit dagings wag. Om elke
draai, maar as ons om ons heen kyk
is ons geliefde daar, om te help te
hou op dit wat reg en eg is.
Want die mense rondom ons sien n
masker n masker wat niemand
behalwe ons geliefdes weet wat
agter aan gaan nie
My Liefde
Vandag staan ek hier voor n
wonderlike vrou en al my woorde
raak weg. Jy is my inspirasie jy is die
een waar om my woorde draai jy is
my liefling
Sonder jou is my bestaan leeg.
Sonder jou is my lewe leeg. Jy is die
een wat my weer op help. Jy is die
een wat my weer leer van die liefde
en dat als n doel het.
So vandag se ek dankie My hartskelk
waar in my liefde le
Love you more than one life time
As jy jou pyn buite wys
sal vriendelike,
Irreterende vreemdeling
jou inlig dat die wêreld
aanhou draai.
En hulle is reg.
Dit doen.
Maak nie saak hoe hard jy
dit smeek om te stop.
Dit hou aan draai.
Ek word wakker en is
gelukkig vir drie
sekondes.
Dan onthou ek,
Dit draai en kantel mense
uit
hul beddens
In hul karre, hul kantore.
'n Stortvloed van klein
mans en vrouens
Wat deur die lewe tuimel.
Probeer om nie te dink
wat daar onder wag.
Soms draai dit en stuur
ons
Wankelrig in mekaar se
arms.
Ons kleef styf,
Opgewonde en laggend,
Vreemdelinge saam
gegooi op 'n bewegende
prethuis vloer.
En dan draai die wêreld
weer.
En iemand val af...
Dis so 'n lang pad af
Koud van skok,
Kan ons net staan en kyk
hoe hulle val
En geleidelik kleiner word.
Onttrek stadig uit ons
geheue
Tot hulle nie meer
sigbaar is.
Ons versamel in
begraafplase,
Stil en gespanne,
Asof ons die impak gaan
hoor;
Die plons van 'n rivier klip
in 'n donker put,
Probeer om die diepte te
meet.
Probeer om te meet hoe
ver ons val.
Geen impak kom;
Geen plons.
Die oomblik gaan verby.
Die wêreld draai
En ons draai weg,
Gaan aan met ons
lewens...
Ons vou ons self toe
In gerieflike
voorspelbaarhede
Om ons warm te hou
teen die koue.
"Tyd is 'n goeie
geneesheer"
"Ten minste was dit
vinnig"
"Die wêreld hou aan
draai"
Moeg
Die vaak oorval my moeë liggaam
Ook maar dan figuurlik net
Kom ons paaie ooit weer saam
Sal my brose hart jou oë belet
Moeg vir al die kommer, Ja.
Dit was die oorsaak wat my pla.
Jy met jou ou sirkel-dans
Het misbruik my soetste kans
Gekluister in jou fluisterstem
Soos donderslae my siel weerliknk
My denke was oplaas geklem
Jou woorde weer geblink, gewink,
….gestink!
Eensaam
Daai eensame man speel weer op sy kitaar
Sy lewe is vuil en skoon deurmekaar
Hy bly by ‘n murasie, maar dalk amper nie
En eensame voëls in die lug wat nog vlie’
Die drankbottels lê om hom, dis net waar jy kyk
Hy lewe, maar lyk soos ‘n lewende lyk
Van daeraad tot skemer – knaag dit aan sy lewer
die vrae van opregtes wat sondes ontwyk
Die wereld vergaan sels al is hy gedaan
Hy’t ook nie erens om eers heen te gaan
Maar sal hy sy droom met die mensdom kan deel?
Sien ons hom werk? Dink jy hy is al heel?
Son
Die son by my het reeds gesak
Die duisternis was dik en koud
‘n Kaartjie maak my bene swak
Vir daardie nuwe oponthoud
Maar die kaartjie het alreeds verval
Toe het dit effens lig geword
Die nag was eintlik baie kort
Vir my het ek geweet, jy sal.
Nou’t die son weer opgekom
Haar lewe is die lig wat blom
Ja die son, sak nooit nie weer
As ek maar kon, sou ek dit keer
Mag ek lewe met die Son
Ja, daarso wou ek ewig bly
Al het ek reën oppad gekry
Ek het bly hoop vir net die Son
Ja – Son, ja!
Die Marionet
Daar voor op die verhoog
So ewe droog.
Die Marionet
Met die Meester se stem
So, asof getem.
Die Marionet
Geen wil van sy eie
Het hy ‘n getuie?
Die Marionet?
Hy dans darem en sing
Hy is ‘n snaakse ding.
Jy weet mos
Aan toutjie van gena’
Niks wat hom pla
Moet ek weer?
Met die meester se mag
Het almal gelag
Vir die pop
As die vertoning verby is
Opgesluit in ‘n kis...
DIE MARIONET
Lewe in ‘n Spieël
Hoekom kan jy maar nie sien, wat in my kop aangaan?
‘n beeld van jou so duidelik, wat nimmer wil vergaan!
Is dit dan net ek alleen wat hierdie droom wil leef?
Was ek toe nie die afbeelding, die spieëltjie teen die muur?
Is dit wat tussen ons kom staan se losprys net te duur?
Hoekom kan jy nie laat los en weer ‘n slag kom leef?
Jy wil die beelde stukkend slaan met stiltes tussen in
My pogings om jou raak te sien se einde voor begin
Kan ek nie by jou loslaat nie, want jy sou dit uitleef!
Spieëltjie, spiëeltjie aan die wand, is liefde dan verban?
Kan sy nie maar die twyfel vaar? Ek’s seker dat sy kan!
Help my om haar trou te wen, sodat ons saam kan leef!
Want dit wat in my kop aangaan is nagenoeg die wens
van strokiesboek-verhaal sukses – Maar naastenby ‘n mens
Sal jy die spieëlbeeld van my droom…
in jou verhaal kan leef?
Skiet mis
In plaas van woorde uit my pen
Vloei trane uit my hart se oog
Sodra ek sien ek het gewen
Besef ek hoe haar blom uitdroog
In minder as net sewe dae
verloor haar hart sy steun. En weer
probeer oortuig dat wat ek vra:
“Vergeet eenvoudig van die seer”
Verwagtend na die nuwe droom
Voor tyd sy skade weer oopvlek
Vloei woorde na my put se stroom
Waar trane uit ‘n boog vertrek
Tref mis alweer – onsekerheid.
Jy skild en pantserlaag jou hart!
Met ystepyl gelowigheid,
oortuigend, mik ek sonder smart
Met die skare wat skree
In die hoop van U wederkoms
vir die lof van U majesteit
met my hart weer aan U gegee
wil ek die wereld bewys
dat U in my verhuis
Aan U behoort lof, eer en soveel meer,
want deur die Bloed van U Seun,
het U ons geseen,
om n nasie te word
wat op U sal steun
Soos Israel in die woestyn
is ons geloof soms te klein
om te begryp wat ons in U kan kry.