Daars n ster wat op ons glinster
Gly n druppel aan die venter
Kyk die sproeiers op die lande
En voels is blomme van die hemel
Deur my dagboeke van goster blaai tor twintigste Desember
Lees dan tussen deur die lyne
Le nog stukkies van die tyding
Onthou jy nog die rede waarom jy moes weggaan
Waarom moes jy weggaan dan skuif n work daar voor die maan
Daars n Dennebos in Ceres waar ek wegkruip as dit seer is
As jy wandel deur die pyne
Wat was joune wat was myne
Ek was maar net n laaitie toe jy altyd weer moes weggaan
Teen die wolwe moes ek man staan
Ek probeer maar net verstaan
Daars n skoenlapper wat fluister
Ek verbeel my hy het kom luister
Die kokon wat jou so hinder
Jy verander in n vlinder
when Merlin
knelte to Æthelstan
he bid'th wealthe
acrosse the lande
an' lo thy King
giveth his hande
presidin' o'er all Albion
from Alfred
in whose shadowe ran
emerg'd the court
of Æthelstan
an' on to rule
the state-ly man
for all the souls of Albion
Seine liebe war wie ein Wasserfall,
Erfrischend und rein,
Er sah wie ein Prinz von weiten Lande,
Seine Princessin wartet zu Hause fuer Ihn,
Wiesen mit fruehlings Blumen,
Voegel sangen ein huebsches Lied,
Sie wanderten den Bergen,
Zu Hause mit Gott und Welt,
Natur Bild schoen,
Er umarmt sie und sagte ich liebe dich,
Sie schaute Ihn an und er kuesste sie,
Eine liebe Freundschaft hatten sie.
Author : Gwen von Erlach Schutz
Looking for the formal definition, structure, and history of this poetry form? Visit the Poetry Dictionary entry below. Then return to explore how PoetrySoup members bring the form to life through their own poems.