Sampaguita Sumpa Kita
Sampaguita
Sumpa Kita / Isusumpa Kita
Kung rosas ay para
sa romansa,
at liryo para
sa panibagong yugto
umasa ka sa aking
sampaguita,
hindi ka ikakaila—
isusumpa ko ang
ngalan mo.
Walang malas
sa mundo
kung kasapi ka
sa bawat apak ko
sa makasalanang lupain
na kailanman ay hindi
ka sasambahin
pero huwag mo
sanang lisanin
dahil andito akong
handa kang ibigin—
habang buhay,
hanggang sa wala nang buhay.
Kung ang sumpa
ay masama,
hindi ka dapat
mangamba
sapagkat wala
akong ibang hangad
kundi ang pagsilbihan ka
maupos man
ang balat sa ilalim
ng lupa
pagkatapos
antayin ni kamatayan
upang sunduin
na, ikakabahala
nila ang labis kong
pag-angal
dahil hindi kita
maihahatid
sa sukdulan
ng langit na
sa'yo ay naghihintay.
Isusumpa kita,
sumpa kita,
paulit-ulit
hindi ako magsasawa,
hindi mananawa,
magmamakaawa
pa nga na sana ay
dinggin
ang panalangin
na akin ka lang
kahit may hadlang,
pakiusap
sana ay mapagbigyan
huwag na ang kahilingan
ng kapayapaan
kung wala ka
sa aking tabi
para ako'y hagkan.
Isusumpa ko
sa bawat santo
kahit nasaan man ako
bitbit ko ang bakas mo
sa aking pagkatao
at pusong sa iyo
lang tumitibok.
hinding-hindi kita
ipagkakanulo,
sa langit man o
impyerno
makakaasang sa iyo
lang ako luluhod
bawat luha ay tila
perlas na namumuo
dahil sa pagmamahal
na hindi ko na
makayanan
sa sobrang
pagsumpa sa iyo.
O, sumpa kita.
Isinusumpa kita
aking pangako'y
nakasabit
sa alay na sampaguita.
O, sumpa kita.
Isinusumpa kita
sana naman
marinig
ang iyak
ng tulad kong
baliw
sa sumpa
ng iyong pag-ibig.
Post Comments
Poetrysoup is an environment of encouragement and growth so only provide specific positive comments that indicate what you appreciate about the poem. Negative comments will result your account being banned.
Please
Login
to post a comment
Turn off ads, get more exposure for your poetry, and get more features with a
Premium Membership.
